Biała Wiedźma 26 12 2008 | zapowiedzi

Miasteczko położone na południowym zachodzie Maine prezentuje swe pierwsze zdarzenia bardzo sielankowo, cicho i spokojnie dając nam powód do stworzenia sobie w wyobraźni obrazu spokojnej mieściny, gdzie wszyscy się kochają, każdy ma pracę, dom i przyjaciół. Akcja książki dzieje się w lato, bardzo radosne, lecz nie dla Ernie’go, jego klientów i przyjaciół…

Biała Wiedźma jest książką, którą można zaliczyć do innego typu horrorów. Nie jest to typowo horror psychologiczny, gdy w życie normalnych ludzi zaczyna dziać się coś iście mrocznego. Przez pierwsze rozdziały I Tomu zachłyśniemy się wręcz wspaniałym życiem państwa Adams’ów i ich przyjaciół. Dopiero pod koniec drugiej części II rozdziału z I Tomu dostajemy informacje o pewnym dziwnym blondynie z siekierą. Jednak początek tej “nudnej” części książki kończy się właśnie gdy do baru przychodzi białooki, tajemniczy nieznajomy z siekierą i mamy opis pewnej barwnej maskary. Wnet wszystko zaczyna się odmieniać, retrospekcja z oderwaną kobiecą ręką tylko popędza oczy chcące dalej żeglować po morzu liter wielkiej księgi. W pewnym momencie książki przenosimy się do Nowego Meksyku gdzie na choć chwilę oderwiemy się od spraw mieszkańców Cedar Peak. Zdradzę tutaj tylko iż Biała Wiedźma nie jest żadną staruchą, lecz jeziorem, a jego tajemnice pozostawię wam samym do odkrycia. Potem Biała Wiedźma jest książką, która posiada wiele nurtów, między innymi powroty do zdarzeń przeżytych przez bohaterów, które mają dość duże znaczenie w dalszych częściach trylogii (trylogii? Czy ja powiedziałem trylogii?). Właśnie, książką nie możemy nazwać tomem, ponieważ wydawnictwo RedHorse wydało trzy tomy pod jedną okładką. Nie zdradzę tutaj reszty historii związanych z tajemniczym jeziorem, bo mogłoby wam to zepsuć lekturę.

Jeżeli chodzi o czytelnika to zwracam uwagę, że nie jest ona przeznaczona dla nikogo poniżej 17 roku życia. Czemu 17, a nie 18? Bo uważam, że pojawiające się w różnych momentach książki erotyzmy i wulgaryzmy nie są odpowiednie dla nikogo poniżej. Taki 17-latek zazwyczaj wie, co ma wiedzieć i jego psychika jest na tyle rozwinięta, że lektura Białej Wiedźmy nie naruszy jego stanu psychicznego.

Dodatkowo chciałbym pogratulować wydawnictwu RedHorse tak wspaniałego wydania i ilustracji okładki i kilku wewnątrz. Wszystko zachowane w kolorach czerni i bieli z przewijającą się nutą czerwieni i oddaje mrok spowijający napisane tam historie. Poza tym bardzo dobry papier, nie za duża, nie za mała czcionka umożliwia nam dobre czytanie, nawet, jeżeli ktoś ma problemy ze wzrokiem.

Tak wiec, jeżeli zebrać by to wszystko do kupy, wstrząsnąć i wymieszać wychodzi nam gruba trzytomowa księga o dobrej fabule osnutej mrocznymi i ciekawymi pomysłami autora Adama Zalewskiego. Fabuła ubarwiona sytuacjami z życia umieszczona została na dobrym papierze na miłej dla oka czcionce. Prócz tego otulone tajemniczą okładką i skrzydełkami z krótką notką biograficzną o autorze i promocją kolejnych książek z serii Po Zmroku.

Dziękuję wydawnictwu RedHorse za udostępnienie egzemplarza do recencji

wydawnictwo: Red Horse
wydanie: 2008 r.
ISBN: 978-83-60504-48-2
Format: 140×205 mm, 616 stron
Oprawa: Miękka ze skrzydełkami
Wydanie: 1

Patryk “Vampire” Mędela